ایکاش او زود بفهمد که چه  بودیم برای هم!

برادر خوبم به من میگویی از شادی بنویسم...من زندگیم را در خنده های  زیبا و سرسری گذراندم...به اینجا پناه آورده ام برای از حرفهای دل نوشتن...ایکاش نرنجی!

ایکاش بفهمد...ایکاش رستم و سهراب نشود حکایت ما!

شروع در خونه ی جدید کمی دشواره برام.

همیشه اونجارو دوست داشتم...ولی میگن : ما خانه بدوشان غم سیلاب نداریم!

هرچند به اجبار تن به خداحافظی دادم ولی اونجا همیشه پا برجاست.

زندگی من هم مثل این خونه باید رنگ جدیدی بگیره...به قول برادر خوبم :

                      شاد شاد شاد!

سلام!